Model in beeld - Astrid
Geplaatst op vrijdag 7 augustus 2026 Leestijd: 2.5 minuut
Hoe is het nu met Astrid?
Sclerodermie, Raynaud en ik
Voorgoed een trio. Al zo'n twintig jaar inmiddels. We moeten het wel van elkaar hebben: de bekrompenheid van Raynaud, de stijfkoppigheid van sclerodermie en het volhardende uithoudingsvermogen van mezelf.
Ons trio is ontstaan na de diagnose Raynaud en vervolgens, wat bij vrouwen vaker gepaard gaat, kwam systemische sclerose om de hoek kijken. De toekomst zei ze dat ik maar niet al te enthousiast moest zijn, omdat ik misschien nog maar tien jaar te leven zou hebben of in ieder geval de vijftig niet zou halen.
Ik ben inmiddels zevenenvijftig, dus…
Onze toenmalige reumatoloog heeft hier gelukkig meteen werk van gemaakt. Maar goed.
Door de jaren heen heb ik natuurlijk veel pijn gehad, vooral aan mijn handen. Ik heb daardoor mijn grootste hobby, badminton, vaarwel moeten zeggen. Mijn lichaam was zich drie dagen per week alleen maar aan het herstellen. Inmiddels heeft het topje van mijn rechterwijsvinger zichzelf als het ware geamputeerd, en mijn middelvinger neigt diezelfde kant op. Hiervoor word ik jaarlijks – liefst vlak voor de winter – een klein weekje behandeld in het Radboud met Iloprost, een middel om de bloedvaten, vooral in mijn vingers, te verwijden.
Mijn longen zijn ook aangetast. Terwijl ik dit schrijf ben ik begonnen met medicatie in verband met longfibrose. Laten we hopen dat we dit onder controle kunnen houden. Ik merk dat ik kortademiger word en mijn conditie achteruitgaat. Maar… tot op de dag van vandaag ben ik nog altijd aan het hardlopen, zodat ik minstens één keer per jaar in Breda de 5 km kan lopen. Liefst tijdens de Bredase Singelloop. Samen met een vriendin ben ik onlangs weer gestart: lekker buiten of, bij slecht weer, binnen op de loopband. Opbouwend richting de grote dag.
Ik heb mezelf ook laten fotograferen door Hans Peter van Velthoven. Helaas, vanwege vakantie, niet tijdens een modellen dag, maar tijdens een prive sessie.
Ik stond er niet zo voor open om model te zijn, maar achteraf – en zeker tijdens het "kneden" door Hans Peter om tot een mooie pose te komen – ben ik gegroeid en heb ik meer zelfvertrouwen gekregen.
Terwijl hij afdrukte zei hij enthousiast: "Dit is rock-'n-roll!".
En wat ook mooi is…
Wij zijn sinds 2016 bierproeverijen en benefietavonden gaan organiseren. Deze hebben we inmiddels gebundeld en sinds vijf jaar gaan we verder onder de naam ScleroHop Bier Festival. Een heus familie-event met bierproeverij, livemuziek en jeugdactiviteiten bij ons in Breda. Met dit evenement zijn veel mooie vriendschappen ontstaan en hebben we bijzondere mensen ontmoet die
ons overal bij helpen. "Sclerodermie bindt." De opbrengst gaat volledig naar Stichting Scleroderma Framed.
Voor de liefhebbers… 22 augustus, Rietdijk 6 te Breda.
Sclerodermie, Raynaud en ik
Voorgoed een trio. Al zo'n twintig jaar inmiddels. We moeten het wel van elkaar hebben: de bekrompenheid van Raynaud, de stijfkoppigheid van sclerodermie en het volhardende uithoudingsvermogen van mezelf.
Ons trio is ontstaan na de diagnose Raynaud en vervolgens, wat bij vrouwen vaker gepaard gaat, kwam systemische sclerose om de hoek kijken. De toekomst zei ze dat ik maar niet al te enthousiast moest zijn, omdat ik misschien nog maar tien jaar te leven zou hebben of in ieder geval de vijftig niet zou halen.
Ik ben inmiddels zevenenvijftig, dus…
Onze toenmalige reumatoloog heeft hier gelukkig meteen werk van gemaakt. Maar goed.
Door de jaren heen heb ik natuurlijk veel pijn gehad, vooral aan mijn handen. Ik heb daardoor mijn grootste hobby, badminton, vaarwel moeten zeggen. Mijn lichaam was zich drie dagen per week alleen maar aan het herstellen. Inmiddels heeft het topje van mijn rechterwijsvinger zichzelf als het ware geamputeerd, en mijn middelvinger neigt diezelfde kant op. Hiervoor word ik jaarlijks – liefst vlak voor de winter – een klein weekje behandeld in het Radboud met Iloprost, een middel om de bloedvaten, vooral in mijn vingers, te verwijden.
Mijn longen zijn ook aangetast. Terwijl ik dit schrijf ben ik begonnen met medicatie in verband met longfibrose. Laten we hopen dat we dit onder controle kunnen houden. Ik merk dat ik kortademiger word en mijn conditie achteruitgaat. Maar… tot op de dag van vandaag ben ik nog altijd aan het hardlopen, zodat ik minstens één keer per jaar in Breda de 5 km kan lopen. Liefst tijdens de Bredase Singelloop. Samen met een vriendin ben ik onlangs weer gestart: lekker buiten of, bij slecht weer, binnen op de loopband. Opbouwend richting de grote dag.
Ik heb mezelf ook laten fotograferen door Hans Peter van Velthoven. Helaas, vanwege vakantie, niet tijdens een modellen dag, maar tijdens een prive sessie.
Ik stond er niet zo voor open om model te zijn, maar achteraf – en zeker tijdens het "kneden" door Hans Peter om tot een mooie pose te komen – ben ik gegroeid en heb ik meer zelfvertrouwen gekregen.
Terwijl hij afdrukte zei hij enthousiast: "Dit is rock-'n-roll!".
En wat ook mooi is…
Wij zijn sinds 2016 bierproeverijen en benefietavonden gaan organiseren. Deze hebben we inmiddels gebundeld en sinds vijf jaar gaan we verder onder de naam ScleroHop Bier Festival. Een heus familie-event met bierproeverij, livemuziek en jeugdactiviteiten bij ons in Breda. Met dit evenement zijn veel mooie vriendschappen ontstaan en hebben we bijzondere mensen ontmoet die
ons overal bij helpen. "Sclerodermie bindt." De opbrengst gaat volledig naar Stichting Scleroderma Framed.
Voor de liefhebbers… 22 augustus, Rietdijk 6 te Breda.
